Hvar á að geyma öryggisafrit og hvernig á að vernda þau

Þriggja eintaka reglan

Geymdu gögnin þín í þremur eintökum, vefnum og tveimur öryggisafritum, á tveimur ólíkum miðlum, þar af einu utan netþjóns vefsins. Ef eitt hverfur eru hin tvö eftir.

Þrír staðir, þrenns konar notkun

• Á netþjóni vefsins. Hentugt til að fara hratt aftur í fyrra horf eftir uppfærslu sem veldur bilun. Gagnslaust ef netþjónninn sjálfur hrynur.
• Á tölvunni þinni. Utan netþjónsins, svo framarlega sem þú manst eftir því, og geymir skrána vel: hún inniheldur allan vefinn þinn.
• Á þínu eigin geymslusvæði, SFTP-netþjóni eða S3-samhæfu svæði, eins og margar geymsluþjónustur bjóða. Utan netþjónsins, og án þess að þurfa að muna eftir því, ef öryggisafritið fer þangað sjálfkrafa.

Undir lás og slá

Öryggisafrit inniheldur allt: aðganga, pantanir, skilaboð viðskiptavina þinna. Ef það gleymist í opinni möppu getur hver sem er hlaðið því niður. Öryggisafrit á því að vera dulkóðað, og lykill þess geymdur annars staðar en skráin: annars finnur sá sem finnur skrána líka það sem þarf til að opna hana.

Og GDPR?

Ef vefurinn þinn geymir gögn um einstaklinga (viðskiptavini, skráða notendur, pantanir) gera öryggisafritin þín það líka. GDPR ætlast meðal annars til þess:

• að hægt sé að endurheimta gögnin og aðgang að þeim tímanlega eftir atvik (32. grein): það er einmitt hlutverk öryggisafrits;
• að þau séu vernduð, til dæmis með dulkóðun (32. grein);
• að þau séu ekki geymd lengur en nauðsyn krefur (5. grein): veldu tímalengd og leyfðu þeim elstu að eyðast;
• að þú vitir hvar þau eru: geymslusvæði utan Evrópska efnahagssvæðisins þýðir flutning gagna, sem þarf að byggja á viðeigandi ráðstöfunum (V. kafli). Veldu landsvæði geymslunnar að vel athuguðu máli.

Dulkóðun hjálpar líka daginn sem gagnaleki verður: þegar stolin gögn eru óskiljanleg þeim sem ekki hefur heimild til aðgangs að þeim, undanþiggur GDPR þig frá því að tilkynna hverjum og einum skráðum einstaklingi (34. grein).