فقط آنچه لازم است را بپرسید
برای یک رزرو، یک نام، یک نشانی ایمیل و اغلب یک شماره تلفن کافی است. نشانی پستی یا تاریخ تولد را فقط وقتی بپرسید که واقعاً به آن نیاز دارید: صورت‌حساب، بیمه، حداقل سن. هرچه کمتر بپرسید، کمتر باید محافظت کنید، و رزرو سریع‌تر انجام می‌شود.
به مشتری بگویید
در لحظه رزرو، مشتری باید بتواند بخواند چه کسی داده‌هایش را نگه می‌دارد، برای چه کاری، تا چه مدت، و به چه کسی منتقل می‌شوند، برای نمونه به ارائه‌دهنده خدمات پرداخت شما. یک خط زیر فرم، با پیوندی به سیاست حفظ حریم خصوصی شما، کافی است.
تا چه مدت نگه داشته شوند
- رزروهای پرداخت‌شده اسناد حسابداری‌اند: به مدتی که قانون کشور شما مقرر کرده نگه داشته می‌شوند.
- اطلاعات تماس مشتری‌ای که مدت‌هاست رزرو نمی‌کند، دیگر دلیلی برای نگهداری ندارد.
- ثبت‌نام در فهرست انتظار پس از گذشت تاریخ، دیگر دلیلی برای ماندن ندارد.
وقتی مشتری به شما می‌نویسد
مشتری می‌تواند نسخه‌ای از داده‌هایش، یا حذف آن‌ها را درخواست کند. یک ماه برای پاسخ دادن وقت دارید. حذف کردن به معنای پاک کردن همه چیز نیست: رزرو پرداخت‌شده یک سند حسابداری باقی می‌ماند. آنچه هویت شخص را مشخص می‌کند حذف می‌کنید، و تاریخ، مبلغ و وضعیت رزرو را نگه می‌دارید.
داده‌ها کجا هستند
افزونه‌ای که رزروها را در پایگاه داده WordPress خود شما نگه می‌دارد، به ابتکار خود آن‌ها را به کسی منتقل نمی‌کند. اما یک پلتفرم رزرو آنلاین، مشتریان شما را روی سرورهای خودش نگه می‌دارد: پردازشگر داده شما می‌شود، و قرارداد شما با آن باید این را بگوید.
منابع (خوانده‌شده در 20/10/2026)
- مقررات (اتحادیه اروپا) 2016/679 (GDPR): ماده 5 (کمینه‌سازی داده، مدت نگهداری)، ماده 12 (مهلت یک‌ماهه)، ماده 13 (اطلاع‌رسانی به افراد)، مواد 15 و 17 (دسترسی و حذف)، ماده 28 (پردازشگر)