Pida só o que serve
Para unha reserva abondan un nome, un enderezo de correo electrónico e, a miúdo, un teléfono. O enderezo postal ou a data de nacemento só se piden se de verdade os necesita: unha factura, un seguro, unha idade mínima. Canto menos pida, menos terá que protexer, e antes se reserva.
Dígallo ao cliente
No momento de reservar, o cliente debe poder ler quen garda os seus datos, para que, durante canto tempo e a quen se transmiten, por exemplo ao seu provedor de pagamentos. Abonda cunha liña debaixo do formulario, cunha ligazón á súa política de privacidade.
Prazo de conservación
- As reservas pagadas son documentos contables: consérvanse o tempo que esixa a lei do seu país.
- Os datos de contacto dun cliente que xa non reserva desde hai tempo non teñen motivo para seguir conservándose.
- Unha inscrición nunha lista de espera xa non ten razón de ser unha vez pasada a data.
Cando un cliente lle escribe
Un cliente pode pedir unha copia dos seus datos, ou a súa supresión. Vostede ten un mes para responder. Borrar non significa eliminalo todo: unha reserva pagada segue sendo un documento contable. Vostede retira o que identifica a persoa, e conserva a data, o importe e o estado da reserva.
Onde están os datos
Un plugin que garda as reservas na súa propia base de datos de WordPress non as transmite a ninguén por iniciativa propia. Unha plataforma de reservas en liña, en cambio, garda os seus clientes nos seus servidores: pasa a ser o seu encargado do tratamento, e o seu contrato con ela debe indicalo.
Fontes (consultadas o 20/10/2026)
- Regulamento (UE) 2016/679 (RXPD): artigo 5 (minimización de datos, prazo de conservación), artigo 12 (prazo dun mes), artigo 13 (información ás persoas interesadas), artigos 15 e 17 (acceso e supresión), artigo 28 (encargado do tratamento)