1. Een URL per taal
/ons-kamers/ in die webwerf se taal, /en/our-rooms/ in Engels. Elke weergawe het sy eie URL, wat altyd dieselfde bly. Google hou elke taal apart en wys dit aan mense wat in daardie taal soek.
2. 'n Bladsy wat Google kan lees
Die vertaling moet in die bladsy wees wat die bediener stuur, en nie agterna deur die besoeker se blaaier aangebring word nie. 'n Vertaling wat in die blaaier gedoen word, sien Google nie: vir Google bestaan u webwerf net in sy oorspronklike taal.
3. Merkers wat die tale aan mekaar koppel
Elke bladsy vertel Google waar sy ander weergawes is (die hreflang-merkers). Daarsonder kan Google die oorspronklike bladsy wys aan 'n besoeker wat in 'n ander taal soek.
4. Titels en beskrywings ook vertaal
Die titel en beskrywing wat in die soekresultate verskyn, bepaal of mense klik of nie. Hulle moet net soos die res van die bladsy vertaal word.
5. Niks verander vir die oorspronklike weergawe nie
Die oorspronklike URL's bly dieselfde, en die inhoud ook. Wat vandag werk, bly werk.